چرا بعضی بیماران مبتلا به ام اس دچار تشنج می شوند؟ - وبلاگ شخصی اسماعیل

به گزارش وبلاگ شخصی اسماعیل، ایرنا/ محققان در مطالعات اخیر خود پیروز به شناسایی سلول هایی در سیستم اعصاب شده اند که می تواند عامل وقوع تشنج در بیماران مبتلا به ام اس باشد.

این سلول ها آستروسیت نام دارند و گروهی از سلول های پشتیبانی سیستم عصبی مرکزی هستند.

معمولا تشنج در زمره عوارض متداول بیماری ام اس محسوب نمی گردد، ولی گروهی از بیماران آن را تجربه می نمایند. آستروسیت ها با کنترل سیگنال های مولکولی موجود در مغز، محیط مناسبی را برای فعالیت نورون ها فراهم می نمایند. زمانی که آستروسیت ها قادر به انجام وظیفه خود نباشند، تشنج رخ می دهد.

محققان دانشگاه کالیفرنیا با آنالیز بافت مغزی چند بیمار مبتلا به ام اس پس از مرگ دریافتند؛ آستروسیت های موجود در بافت هیپوکامپ بیمارانی که دچار تشنج شده اند، توانایی کمتری برای مدیریت سیگنال های مرتبط با وقوع تشنج دارند.

همچنین ارتباط بین استروسیت ها در بیمارانی که دچار تشنج شده بودند در مقایسه با سایر بیماران، متفاوت بود. این نوع ارتباط پیش از این هرگز در بیماران مبتلا به ام اس دیده نشده است، اما در مغز افراد مبتلا به صرع، شایع است.

به عبارت دیگر در این تحقیقات تعیین شد آستروسیت های بیماران ام اس که دچار تشنج می شوند، شباهت زیادی به آستروسیت های افراد مبتلا به صرع دارد.

مولتیپل اسکلروزیس (MS) یک بیماری خود ایمنی است که در آن سیستم ایمنی پاسخ غیر متعارفی به سیستم عصبی مرکزی (CNS) می دهد. سیستم عصبی مرکزی شامل مغز، نخاع و اعصاب بینایی است. سیستم ایمنی بدن به طور معمول عوامل خارجی مانند باکتری ها و ویروس ها را مورد هدف قرار می دهد؛ ولی در بیماری های خود ایمنی، به اشتباه بافت های نرمال از بین می فرایند.

در بیماری ام اس، سیستم ایمنی به میلین حمله می نماید. میلین به غلاف چربی اطراف سلول های عصبی گفته می گردد. میلین آسیب دیده سبب بوجود آمدن تصلب بافت (sclerosis) می گردد که نام بیماری نیز از همین واژه گرفته شده است.

زمانی که پوشش میلین یا بافت های عصبی آسیب می بیند، ارسال پیغام های عصبی مختل می گردد که عوارض مختلفی دارد.

بیماری MS انواع مختلفی دارد که عبارتند از:

ام اس پیشفراینده مقدماتی

در این نوع، نشانه های بیماری به طور پیوسته از زمان تشخیص بیماری سیر صعودی دارند. حمله ها تعیین نیستند و هیچ علامت بهبودی وجود ندارد. حدود 10 تا 15 درصد از بیماران، به این نوع از بیماری مبتلا می شوند. معمولا بیماری ام اس در افرادی که این مرحله را تجربه می نمایند، دیر و در حدود 40 سالگی تشخیص داده می گردد.

نوع عودنماینده - فروکش نماینده

حدود 90 درصد از بیماران، به این نوع مبتلا هستند. معمولا نشانه های اولیه بیماری در این افراد، در اوایل بیست سالگی دیده می گردد. پس از آن در دوره های مختلف، بیماری عود می نماید و در بین دوره ها، بیمار بهبودی نسبی دارد. معمولا بیمارانی که به این نوع مبتلا هستند، وارد مرحله دیگری از بیماری به نام پیشفراینده ثانویه می شوند.

ام اس پیشفراینده ثانویه

در این نوع، علایم بیماری به طور پیوسته سال ها وجود دارد و هیچ عود یا بهبودی حاصل نمی گردد. معمولا این حالت 10 تا 20 سال پس از تشخیص بیماری اتفاق می افتد. این نوع از بیماری معمولا به از کار افتادگی بیماران منجر می گردد.

نوع پیشفراینده عودنماینده

این نوع از بیماری بسیار نادر است و در آن بیماری در دوره های تعیین عود می نماید و از یک حمله تا حمله بعدی، نشانه های بیماری شدیدتر می گردد. حدود 5 درصد از افراد به این نوع از بیماری مبتلا هستند.

در حال حاضر حدود 2.5 میلیون نفر در سراسر دنیا به این بیماری مبتلا هستند.

نتیجه این مطالعه در درمان تنشج ناشی از بیماری ام اس مقاوم به دارو و سایر بیماری های عصبی ارزشمند است. نتایج این مطالعه در نشریه ASN Neuro منتشر شده است.